| Kom yfir og hjálpa oss |
 |
 |
 |
| Föstudagur, 06 Febrúar 2009 15:44 |
|
Frásaga frá Eþíópíu Höfundur: Elsa Jacobsen Gajda var komin aftur. Ég hafði ekki séð hana í fimm ár. Hún hafði starfað á sjúkrahúsi kristniboðsstöðvarinnar um tveggja ára skeið. Einn daginn kom hún ekki til vinnu. Hún hafði farið á brott án þess að kveðja. Seinna fréttum við að hún væri með barni. Ég hafði veitt því athygli um tíma að hún hafði verið döpur í bragði. Þegar ég spurði hvað amaði að henni vildi hún ekki svara mér. Gajda var frá Key Afer við landamæri Súdans. Hún hafði komið hingað fyrst vegna þess að bróðir hennar varð fyrir voðaskoti og var lagður inn á sjúkrahúsið. Kúlan hafði farið gegnum magann og vinstri mjöðmina. Þegar við sáum hann bjóst enginn við að hann lifði af. Hann lá lengi á sjúkrahúsinu og var skorinn upp mörgum sinnum. Hann komst á fætur, haltraði svolítið og fór að ganga í skóla. Í frítímanum hjálpaði hann til á sjúkrahúsinu og var túlkur sjúklinganna sem kunnu ekki ríkismálið, amharísku. Guð vinnur kraftaverk með ýmsu móti. Móðir hans kom með honum. Hún var sérstæð kona, greind og háttprúð þótt hún hefði aldrei gengið í skóla. Tólf börn hafði hún alið en sex þeirra dóu ung. Eike var eini sonurinn sem hún átti eftir. Þegar hún var hér sat hún dag og nótt við rúm hans. Svo fóru systurnar Gajda og Galtí að koma til þess að vera hjá bróðurnum. Móðir þeirra fór og kom með jöfnu millibili. Systurnar fengu vinnu á sjúkrahúsinu. Öll heyrðu þau fagnaðarerindið, gengu á námskeið í kristnum fræðum og voru skírð. Nú var Gajda semsé komin aftur. Það urðu fagnaðarfundir. Við ræddum mikið saman. Og nú gef ég henni orðið: - Ástæðan til þess að ég varð að fara um árið var sú að ég hafði fallið í synd, einu sinni þegar ég var heima hjá móður minni. Ég varð þunguð og var afskaplega óhamingjusöm. Ég hugsaði mikið en talaði ekki um þetta við nokkurn mann. Mér var nauðugur einn kostur að fara heim til fólksins míns enda þótt ég vissi vel hvað biði mín þar. Faðir minn hafði selt mig þegar ég var stálpuð telpa. Ég átti að giftast manninum þegar ég yrði fullorðin. Ég vissi að maðurinn hafði byrjað að borga fyrir mig. Faðir minn hafði fengið tíu krúsir af hunangi og átti líka að fá geitur og kindur. Þegar væntanlegur brúðgumi er byrjaður að borga tilheyrir stúlkan honum og hann getur tekið hana sér fyrir konu þegar honum þóknast. Samt má hún vera með öðrum karlmönnum svo lengi sem hann hefur ekki sótt hana. Komi barn undir verður að stytta því aldur, annað hvort í móðurlífi eða strax eftir fæðingu. Ég vissi því að þetta mundi gerast þegar ég kæmi aftur heim. Dag nokkurn var ég úti á akri með móður minni. Þá kom hópur ungra manna og tók mig með valdi og fór með mig til mannsins sem ég átti að gitast. Ég barðist hart á móti og grét en ekkert stoðaði. Fyrst framan af sat ég sárhrygg inni í kofanum okkar. Hann átti eiginkonu fyrir. Hún hafði alið honum 11 börn. Einungis fjögur þeirra voru á lífi. Nú kom að því að ég fæddi barnið mitt. Maðurinn minn svipti það lífi þegar í stað. Hann hnýtti band um háls þess og kyrkti það. Síðan henti hann því út í skóginn. Ég grét viðstöðulaust. Hvað gat ég svosem gert? - Nú á ég tveggja ára gamla stúlku. Mér þykir innilega vænt um hana. Það fer vel á með okkur eiginkonunum tveimur. Hún var einu sinni í Alduba þar sem hún heyrði orð Guðs í fyrsta sinn. Hún vill heyra meira og vita hvað það er að vera kristin. Ég trúi því að Jesús hafi fyrirgefið mér synd mína. Ég þrái að vera barn Guðs. Mig langar til að koma þangað sem orð Guðs er boðað en maðurinn minn leyfir mér það ekki. Hann hefur séð að ég hef verið að lesa í Nýja testamentinu. Þá biður hann mig að hætta að lesa. Hann hefur ekki enn þá tekið bókina af mér. Ég á heima í heiðnu umhverfi þar sem fólk tilbiður illa anda og færir þeim fórnir. Maðurinn minn er farinn að borga fyrir þriðju eiginkonuna. Hún er ekki enn orðin fullvaxta. Hann misþyrmir okkur konunum tveimur þegar hann kemur drukkinn heim á kvöldin. Ég hef margsinnis ætlað að strjúka en ég veit að hann nær í mig. Ég kvíði mjög fyrir því að fara aftur heim. Hann leyfði mér að vera í burtu í þrjá daga en nú eru þeir orðnir fjórir. En jafnframt þrái ég að sjá dóttur mína. - Sem ég sit og hlusta á Gajdu spyr ég sjálfa mig: Hvernig get ég hjálpað henni? Ég held að ég spilli fyrir ef ég færi að blanda mér í mál hennar. Við tökum fram Biblíuna og lesum saman í orði Guðs. Svo biðjum við Guð, sem allt sér, að vera hjá Gajdu og gera hana að votti sínum þar sem hún er. Vilt þú biðja líka fyrir Gajdu? Heiðindómurinn ræður ríkjum þar sem hún á heima. Hver veit nema Guð geti notað hana til þess að leiða einhvern til Jesú. Heyrirðu kallið frá þjóðflokkunum suður frá? Þeir hrópa: Kom yfir og hjálpa oss! Elsa Jacobsen, kristniboði |
Aðalvalmynd
Dagskrá
23.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
24.05.2012 16:00 -
18:00
Fundur í Kristniboðsfélagi kvenna
30.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
31.05.2012 20:00 -
22:00
Föndurkvöld
06.06.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
