| Kússía Gambachew |
 |
 |
 |
| Föstudagur, 06 Febrúar 2009 14:22 |
|
Frásögn frá Konsó, Eþíópíu Höfundur: Skúli Svavarsson Konsómaðurinn Kússía ólst upp í þorpi sem heitir Nagúllí. Þar búa um 200 fjölskyldur í einni þyrpingu. Hver fjölskylda hefur sinn húsagarð með girðingu í kring. Þar eru þrjú til fimm hringlaga hús. Þetta eru hús fyrir fólk og húsdýr og svo geymsla og kornhlaða. Öll eru húsin með stráþaki. Þakið stendur á stuttum staurum. Gólfið er moldargólf. Það er oft húðað með þunnu lagi af kúamykju. Þá er auðveldara að þrífa það. Engin húsgögn eru í húsunum. Í sumum þeirra eru steinar á gólfinu sem setið er á. Annars staðar eru hlaðnir bekkir úr leir og grjóti með fram veggjunum. Þessir bekkir eru bæði til þess að sofa á og sitja á. Á miðju gólfi eru hlóðir með eldi eða glóð. Kringum húsin er garður hlaðinn úr steinum og ofan á þétt stauragirðing. Öll girðingin er tveir til þrír metrar á næð. Slöngur, mýs og alls konar pöddur eiga sér bústað milli steinanna. Oft gerast slöngurnar nærgöngular og bíta fólkið. Slöngubit hefur orðið mörgum að bana. Pöddurnar eru smitberar og sama má segja um mýsnar. Vatn er af mjög skornum skammti. Það verður því að fara sparlega með vatnið. Óhreinlætið veldur mörgum sjúkdómum. Allt þetta hefur þau áhrif að dauðsföll eru tíð og ótímabær. Um helmingur barnanna í þorpinu nær ekki tveggja ára aldri Kússía heyrði oft vonleysisgrát nágrannanna þegar þeir höfðu misst börnin sín. Foreldrar hans höfðu líka misst börn. Þá var sorgarathöfn í húsagarðinum í marga daga. Fórn var færð og hreinsun gerð. Grátkonur grétu og fólk kom í heimsókn, þögult og með alvörusvip. Lífið í þorpinu var erfið barátta sem allir tóku þátt í, bæði börn og fullorðnir. - Í Nagúllí bjó mjög voldugur töframaður. Hann var ægilegur ásýndum. Hárið stóð í allar áttir. Alls konar glingur og bjöllur héngu utan á honum. Málrómur hans var hás og grimmdarlegur. Hann hafði selt sig Satan á vald og var eftir það umboðsmaður hans í þorpinu. Hann var á bandi Satans og framkvæmdi fyrirskipanir hans. Allir þorpsbúar óttuðust bæði Satan og töframanninn. Þeir urðu að lúta því sem töframaðurinn sagði, sama hvað það var. Ef einhver fór ekki að ráðum töframannsins yrði þess skammt að bíða að Satan hefndi sín á þeim manni. Fólkið þekkti engan sem var sterkari en Satan. Því urðu allir að beygja sig fyrir honum og fyrirskipunum hans. Ef einhver var sjúkur eða eitthvað gekk illa, þá leitaði fólkið til töframannsins og spurði hann hvers vegna Satan hefði valdið ógæfu, hvers vegna hann væri reiður. Það stóð ekki á svörum hjá töframanninum ef hann fékk sína greiðslu. Hann gaf svo fyrirskipanir um hvernig viðkomandi skyldi hegða sér og hverju þyrfti að fórna til þess að bæta fyrir brotin og blíðka Satan. Trumbusláttur og öskur bárust frá húsi töframannsins þegar dimma tók á kvöldin. Oft heyrði Kússía kveinstafi þeirra sem leitað höfðu lækninga hjá töframanninum. Hann brenndi kvið sjúklinganna með glóandi teini til þess að reka út sjúkdóma. Stundum blandaði hann súpu úr alls kyns rótum og blöðum og lét sjúklingana drekka. Þetta var vont á bragðið og það sem verra var, þetta eyðilagði oft meltingarfæri sjúklinganna. Foreldrar Kússía færðu Satan stórar gjafir til þess að blíðka hann og vinna hylli hans. Enginn mátti skulda Satan neitt. Það var einatt lítill matur á heimili Kússía. Þá var hann oft svangur. En þótt Kússía fengi stundum ekkert að borða, þá fékk Satan alltaf sitt. Það skipti foreldra Kússía meira máli að Satan væri blíður en að Kússía væri það. Þetta var ekki vegna þess að foreldrarnir elskuðu ekki Kússía heldur vegna þess að þeir óttuðust Satan. Kússía óttaðist líka Satan. Hann hafði oft heyrt að enginn réði við hann. Þegar Kússía var að reyna að sofna á kvöldin heyrði hann lætin frá kofa töframannsins og hann var hræddur. Hann gat ekki sofnað. Lífið var svo erfitt. Hann spurði sjálfan sig: Hvers vegna er enginn sterkari en Satan? Af hverju þurfum við að þola allt þetta? Margar slíkar spurningar komu upp í huga drengsins. Dag einn þegar Kússía var að komast á unglingsár kom ungur drengur sem hét Bórale til Nagúllí. Hann sagði fólkinu frá Jesú sem væri sterkari en Satan. Hann sagði að Jesús hefði komið í þennan heim til þess að leysa menn undan oki Satans og allra illra afla. Ef Jesús fengi að komast að í lífi manns yrði Satan að flýja. Kússía hlustaði með athygli. Að hugsa sér - að til væri sá sem væri sterkari en Satan! Gat þetta verið satt? Það var næstum of gott til þess að vera satt. Og væri það satt, hvers vegna hafði fólkið ekki fengið að heyra það fyrr? Hvers vegna trúðu þá ekki allir á Jesú? Var óhætt að treysta þessu? Bórale kom oft og sagði fólkinu frá Jesú. Kússía drakk í sig hvert einasta orð. Hann hreifst af biblíusögunum. Smám saman fór hann að treysta á Jesú. Hann vildi fylgja honum og bað Jesú að koma inn í líf sitt og búa hjá sér. Jesús heyrði þessa bæn. Hann kom og var honum nálægur. Kússía fékk að reyna að það var gott að treysta Jesú fyrir lífi sínu. Allur ótti við Satan hvarf. Jesús var raunverulega frelsari. Kússía var svo glaður yfir því sem hann hafði reynt með Jesú að hann varð að segja öðrum frá því. Það var svo stórkostlegt að þekkja hann sem gat hjálpað gegn Satan og valdi hans. Hann fékk einnig að reyna hvernig orðið um Jesú breytti ekki aðeins lífi hans heldur einnig allra annarra sem veittu því viðtöku. Kússía byrjaði í barnaskólanum á kristniboðsstöðinni. Þar var hann sívitnandi um Jesú. Seinna fór hann á biblíuskóla til þess að skilja betur Guðs orð og læra meira um frelsarann sem honum var svo kær. Að námi loknu gerðist Kússía starfsmaður kirkjunnar í Konsó. Hann ferðaðist um Konsóhérað, prédikaði Guðs orð og sagði biblíusögur. Alls staðar þar sem hann kom safnaðist margt fólk saman og hann fékk tækifæri til að hjálpa mörgum til svo að þeir losnuðu undan valdi Satans og komust til lifandi trúar á Jesú Krist. Hann var sjálfur lifandi vitnisburður um mátt Jesú Krists. Hann þekkti frelsarann sinn, ekki aðeins vegna orðsins sem hann hafði heyrt heldur hafði hann reynt persónulega að Jesús er Kristur, sonur Guðs. Hann gat sagt eins og Páll postuli: "Ég veit á hvern ég trúi." Ef kristilega starfið gekk erfiðlega einhvers staðar sögðu leiðtogarnir í Konsó: "Við verðum að senda Kússía þangað." Það var alltaf líf þar sem hann var. Þegar allt gekk sem best að áliti safnaðarfólksins fór Kússía að finna fyrir sjúkleika. Eftir margar rannsóknir kom í ljós að Kússía var með ólæknandi krabbamein. Erfitt var að skilja hvers vegna einmitt hann varð veikur. Það var svo mikil þörf á honum í starfinu í Konsó. Kússía gat aðeins sagt: "Ef Guð vill lækna mig, þá gerir hann það, en ef hann vill kalla mig heim til sín, þá er ég þakklátur fyrir að fá að fara til dýrðar hans og vera þar um eilífð." Kússía hélt áfram að vitna um Jesú og af meiri krafti en nokkru sinni áður. Hann ferðaðist um þorpin, hélt samkomur og heimsótti fólk og talaði við það. Þegar hann var orðinn það veikur að hann þurfti að vera í nágrenni við sjúkraskýlið gerðist hann prédikari þar. Hann gekk frá einu rúminu til annars og vitnaði um Jesú og hjálpaði sjúklingunum til trúar á Jesú og ekki bara þeim heldur talaði hann líka við aðstandendur sjúklinganna og sagði þeim frá Jesú. Hann hughreysti og huggaði og varð til blessunar. Þótt hann væri ekkert nema skinn og bein undir það síðasta bjó kraftur innra með honum og kærleiki. Síðustu vikurnar var hann rúmfastur en þá komu menn til hans og hann vitnaði fyrir þeim. Þegar einhver minntist á sjúkleika hans, þá svaraði hann: "Allt er í hendi Guðs, hann veit allt." Kússía var glaður til síðustu stundar. Hann átti trú á Jesú sem bar hann gegnum allt og veitti honum fögnuð. Hann mætti dauðanum með gleði vegna trúarvissu sinnar og gekk glaður á Guðs fund. Þar fékk hann kórónu lífsins. „Vertu trúr allt til dauða og ég mun gefa þér kórónu lífsins.“ (Opinb. 2,10). |
Aðalvalmynd
Dagskrá
23.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
24.05.2012 16:00 -
18:00
Fundur í Kristniboðsfélagi kvenna
30.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
31.05.2012 20:00 -
22:00
Föndurkvöld
06.06.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
