| Kristniboð með bókum |
 |
 |
 |
| Föstudagur, 06 Febrúar 2009 14:20 |
|
Frásaga frá Keníu Höfundur: Áshildur Mæstad Þýðandi: Benedikt Arnkelsson Þeim sem eiga heima í þurrki og hita niðri á láglendinu í Suður-Kenýu í Afríku finnst eins og þeir komi í vin í eyðimörk þegar þeir koma upp á Taita-fjöllin. Þau teygja sig hátt upp í loftið og það er hægt að ferðast um þau í bíl - líka til Vúsí og Vúndanýi þar sem norskir kristniboðar eru að störfum. Áshildur Mæstad kristniboði á heima með hundinum sínum í Tootsie í Salem í Vúndanýi. Hún hefur skrifað okkur skemmtilegt bréf. Þar segir hún frá starfi sínu en það er að útbreiða trúna á Jesú Krist með bókum eða með hinu ritaða orði. Efni bókanna er orð lífsins, boðskapurinn um Jesú. Hér kemur bréfið. Það er barið fast á dyrnar snemma morguns, klukkan fimm mínútur yfir sjö. Ég er hrædd um að eitthvað sé að og flýti mér til dyra. Tómas stendur fyrir utan, nágrannadrengurinn sem á heima neðar í hlíðinni. Hann réttir fram papæja-ávöxt, sem orðinn er of þroskaður, og spyr hvort ég vilji kaupa hann fyrir einn skilding. Móðir hans á sjö börn. Tómas er næstelstur og ég veit að þau hafa ekki úr miklu að spila. Skyldi mömmu hans vanta þessa peninga í dag? Ég borga einn skilding. Þegar Tómas fær skildinginn veltir hann honum aðeins einu sinni í lófa sér og réttir mér hann aftur. - Get ég fengið Jóhannesarguðspjall? spyr hann. Nú skil ég að þ e t t a var ástæðan til þess að hann vantaði peninga. Ég fer glöð inn og sæki guðspjall á svahilí, ríkismáli Kenýu. Það kostar ekki nema þriðjung úr skildingi og hann fær nokkra aura til baka. Tómas telur aurana og síðan réttir hann mér þá líka. - Ég ætla að fá tvö guðspjöll í viðbót, segir hann, - eitt handa Maríu og annað handa Dóru, systrum mínum. Þær langar líka til að lesa. Ég næ í Markúsarguðspjall handa Maríu og Lúkasarguðspjall handa Dóru. Ég ætla að segja eitthvað meira en Tómas tekur guðspjöllin þrjú og hleypur af stað. Ég horfi á eftir honum þar sem hann þýtur eins og elding fyrir húshornið. Ég veit að þetta er merkisdagur í lífi 13 ára drengsins sem keypti sér sína eigin bók, og systranna sem eignuðust lesefni. Hérna í kringum mig, þar sem ég á heima, eru mörg börn. Þau ganga flest í skóla og læra að lesa. Á hverjum morgni sé ég þau hlaupa af stað í gulum skyrtum og grænum buxum eða pilsum. Öll eru í skólabúningum. Sumir eru með skærum litum en önnur hafa upplitast af þvotti eða sólarbirtunni. En búningarnir eru allir eins. Börnin eru öll berfætt og skokka léttfætt í skólann. Skólataskan er tuskupoki með fáeinum bókum eða stílabók. Þau halda á pokanum undir hendinni. Blýantinum stinga þau í hrokkið hárið á kollinum og þar tollir hann vel. Ekki hafa börnin margar bækur. Yfirleitt fá þau bækurnar aðeins að láni meðan þau ganga í skólann og þau eru mörg um hverja bók. Þess vegna er ein bók þeim miklu meira virði en börnum hér á landi. Einu sinni var ég á ferð með Biblíur og Nýja testamenti. Presturinn á staðnum hefur boðað komu mína og fullorðna fólkið kemur til að kaupa. Barnaskóli er þarna rétt hjá. Börnin teygja sig forvitin upp í gluggana og gægjast út. Svo hverfa þau og gægjast aftur nokkrum sinnum uns kyrrð kemst á. Presturinn biður mig að bíða þangað til kennslu sé lokið. Börnin vita að ég muni koma og hafa fengið peninga heima hjá sér, segir presturinn. Sjaldan hef ég séð eins mörg glöð andlit í einu. Börnin koma hvert á fætur öðru og kaupa guðspjall. Koparpeningarnir eru enn þá volgir. Þau hafa varðveitt peningana í heitum lófanum allan daginn til að týna þeim ekki. Sum rétta fram tóma hönd og biðja um bók. Sem betur fer hef ég meðferðis nokkur smárit með sögunni um týnda sauðinn. Drengur í fyrsta bekk - hann vantar tvær stóru framtennurnar - fær sér smárit. Hann byrjar strax að lesa. Munnurinn hreyfist í samræmi við bókstafina og hann leggur sig fram við lesturinn. Allt í einu hrópar hann: - Þetta er á kíttaita-máli! Svo hendir hann sér niður, leggst endilangur á magann og heldur áfram að lesa. Hann tekur hvorki eftir skólabjöllunni né félögum sínum. Kittaita er móðurmál þessara barna. Þau læra að tala á því máli. Þegar þau byrja í skólanum verða þau að læra nýtt mál, svahilí, sem er ríkismálið í landinu. |
Aðalvalmynd
Dagskrá
23.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
24.05.2012 16:00 -
18:00
Fundur í Kristniboðsfélagi kvenna
30.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
31.05.2012 20:00 -
22:00
Föndurkvöld
06.06.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
