|
Föstudagur, 06 Febrúar 2009 15:11 |
|
Skúli Svavarsson þýddi
Þetta var kannski heimskuleg spurning. En nú skalt hlusta:
Jonni var úti að leika sér með systur sinni. Þau klifruðu upp í tré sem mamma þeirra hafði bannað þeim að klifra í. Það var svo gaman að klifra að þau gleymdu alveg því sem mamma hafði sagt þeim.
Þegar leikurinn uppi í trénu stóð sem hæst steig Jonni á grein sem var svo veik að hún brotnaði. Jonni datt niður og meiddi sig í hendinni. Hann grét hástöfum því að honum leið svo illa. Bara að hann hefði nú hlustað á mömmu sína og ekki klifrað upp í tréð, þá hefði hann ekki meitt sig. Mamma vissi að það var hættulegt að klifra í trénu. Þess vegna hafði hún bannað honum það.
Það varð að fara með Jonna á sjúkrahúsið og læknirinn sagði að hann hefði handarbrotnað. Hann setti gifs á höndina, alveg fram á fingur.
Þegar hann kom heim var kominn matartími. Heima hjá honum spenntu allir greipar og fóru með borðbæn áður en máltíðin hófst.
Þegar allir voru sestir við borðið sagði Jonni: "Ég er heppinn vegna þess að ég get ekki spennt greipar."
Sagði hann þetta í raun og veru? Jonni var aðeins fimm ára svo að hann hugsaði kannski ekki mikið um hvað hann sagði.
En þegar hann hafði sagt þetta gátu pabbi hans og mamma talað við hann og systur hans um það sem hann hafði látið sér um munn fara.
Það er gott að geta spennt greipar. Það er gott að mega biðja til Guðs og segja honum frá öllu. Hann getur hjálpað og hann vill hjálpa þegar við biðjum til hans.
Við megum spenna greipar og þakka Guði fyrir það, sem hann gefur okkur, og biðja hann um að hjálpa okkur og öllum sem þurfa á hjálp að halda.
Það er gott að geta spennt greipar. En það eru ekki bara lítil börn eða þeir sem eru í gifsi sem ekki geta spennt greipar. Ef til vill eru það foreldrar sem ekki vita að þeir mega biðja Guð um hjálp þegar eitthvað er að. Þá getum við, sem kunnum að spenna greipar, kennt þeim að gera það og biðja til Guðs.
Jonni gat spennt greipar seinna þótt annar handlegggurinn væri í gifsi, og þá sagði hann: "Sjáið, ég get spennt greipar." Þetta sagði hann ljómandi af gleði.
|