| Sunnudagsskólinn í Gisma |
 |
 |
 |
| Föstudagur, 06 Febrúar 2009 14:50 |
|
Frá Eþíópíu Kristniboðinn Else Marie Elleby skráði. Það hringir Það er sunnudagsmorgun í þorpinu Gisma í suð-vestur Eþíópíu. Klukkan er um hálf sjö og í þorpinu heyrist lágvær hringing sem kemur frá kirkjulóðinni. Það er verið að slá á gamla hjólfelgu sem hengd er upp í tré. Fólkið heyrir í kirkjuklukkunni en lætur sem hún komi því ekki við. Það heyrast oft hringingar frá kirkjulóðinni. Sólin er komin upp og fólk er komið á stjá í kringum húsin sín. Syfjaðir menn koma skríðandi út úr kofunum og lítil börn eru þegar farin að hlaupa um. Önnur börn sofa enn í rúmunum sínum sem byggð eru uppi í tjátoppunum eða standa á palli 5-6 m frá jörðinni. Fólk sefur svona hátt uppi til að forðast mýflugnabit á regntímanum. Margar konur eru þegar farnar af stað til að sækja vatn upp í gilið í fjallinu. Já, það er líf og fjör þarna, en hvað táknar hringingin eiginlega? Þorpið Gisma Fyrir um tíu árum byggði Makane Jesus kirkjan í samvinnu við kristniboða heilsugæslu og íbúðarhús fyrir starfsmenn nálægt þorpinu Gisma. Fólkið sem býr þarna kallast Tsemaimenn. Það er þjóðflokkur með um 10.000 íbúa. Fólkið býr í strákofum og lifir mjög frumstætt. Þar til fyrir tíu árum hafði það ekki heyrt um Jesú eða kristindóminn. Þá fóru predikarar og kristniboðar að segja þeim frá Jesú. Nú halda þeir samkomur og guðsþjónustur í skóla sem byggður var á lóð Mekane Jesus stöðvarinnar. Fyrir fimm árum byrjaði finnsk kona ásamt nokkrum eþíópískum aðstoðarmönnum að hafa sunnudagaskóla fyrir börnin í nágrenninu. Nú hafa þau því möguleika á að heyra um Jesú á þann hátt sem þau skilja. Og þessi hringing var einmitt til að kalla á börnin að koma í sunnudagaskólann. Við náum í börnin Leiðtogarnir sem hafa sunnudagaskólann fara út í nágrennið til smala saman börnum. Við heilsum: "Nagaiko-nagaiko" og fólkið sem býr í kofunum veit að við erum komin til að ná í börnin í sunnudagaskólann. Við verðum að spjalla aðeins við fólkið til að sýna áhuga á því sem það er að gera, nema það sé úrillt svona að morgni dags, þá er betra að halda strax áfram ferðinni. Stundum koma börnin sjálf til okkar eða við verðum að spyrja hvort ekki séu einhver börn sem mega koma í sunnudagaskólann. Oft verðum við vör við hik vegna þess að það eru margar skyldur sem börnin þurfa að ynna af hendi heima hjá sér. Og margir foreldrar eru ekki svo ánægðir með kristin áhrif á börnin sín nema þeir fáu kristnu sem við komum heim til. Svo að viljinn til að láta börnin koma er ekki mikill. En nokkur börn megum við taka með okkur í sunnudagskólann. Við göngum svo saman, lítill hópur, til kristniboðsstöðvarinnar og söfnumst saman í litla skólahúsinu. Af öðrum stígum koma svo aðrir hópar þannig að smám saman erum við komin með hóp af 25-30 börnum á aldrinum 2-12 ára. Í dag er sunnudagur Við hefjum sunnudagaskólann á að syngja lítinn söng á þeirra eigin tungumáli. Predikarinn hefur þýtt nokkra söngva á tsemako sem er tungumál tsemai-þjóðflokksins. Leiðtogarnir reyna að fá alla til að taka þátt í söngnum. Þá tölum við um það hvaða dagur sé, því að á meðal tsemai-þjóðflokksins eru engir vikudagar til. Við segjum börnunum að það sé sunnudagur og að Guð hafi skapað þennan dag til að menn gætu hvílst og hlustað á guðsorð. Þetta er framandi fyrir börnin því að þau eru vön því að andar látinna manna skuli tilbeðnir. Börnin læra að biðja eða heyra leiðtogana biðja. Þau spenna ekki greipar en lúta höfði. Börnin læra Faðir vor og nokkrir biðja upphátt en það eru fáir sem kunna það utanbókar. Eini möguleiki barnanna til að heyra Faðir vorið og heyra aðeins um Jesú er þessi stutti tími á venjulegum sunnudegi og ef til vill muna þau ekki eftir því að koma aftur næsta sunnudag. Sagt frá Jesú Leiðtogarnir segja börnunum biblíusögur, sérstaklega frá því þegar Jesús var hér á jörðinni. Það er mikilvægt að börnin læri að þekkja Jesú. Stundum setjum við upp stutta leikþætti til að þau eigi auðveldara með að lifa sinn inn í söguna. Eftir að við höfum hlustað á söguna fá börnin blað og blýant eða krítarbút og fá að teikna. Einn af leiðtogunum teiknar á töfluna það sem börnin hafa heyrt og svo eiga börnin að prófa að teikna það sama. Sum barnanna eru það lítil að þeirra teikning verður bara krass, en það gerir ekkert til. Við höfum safnast saman til að heyra um Jesú, hvort sem okkur tekst að teikna hann eða ekki. Sorg og gleði Þegar við syngjum heyrist það víða því að það er ekkert gler í gluggunum. Það er bara net fyrir þeim, annars yrði alltof heitt inni. Þess vegna kemur fólk oft við hjá okkur til að athuga hvað sé um að vera. Það sest líka á bekkina og hlustar. Af og til kemur reið móðir ef barn hefur farið í leyfisleysi í sunnudagaskólann. Hún vill ekki að barnið heyri um Jesú svo að hún sækir það og það verður að fara heim með henni. Andstaðan við fagnaðarerindið um Jesú er mikil. Við ljúkum sunnudagskólanum með því að fara með Faðir vor og börnin halda heimleiðis. Þau syngja söngvana sem þau hafa lært í sunnudagaskólanum á heimleiðinni. Hjarta mitt fyllist gleði því að ef til vill hefur tekist að gefa einu litlu barni trú. Það veit ég ekki en Guð veit það og það er nóg. |
Aðalvalmynd
Dagskrá
23.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
24.05.2012 16:00 -
18:00
Fundur í Kristniboðsfélagi kvenna
30.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
31.05.2012 20:00 -
22:00
Föndurkvöld
06.06.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
