| Desta frá Sollamo |
 |
 |
 |
| Föstudagur, 06 Febrúar 2009 14:25 |
|
Frásaga frá Eþíópíu Kristniboðinn Merete Mogensen skráði Góðan dag, Desta Desta reynir að snúa sér á rúmfletinu, það er kominn morgunn, þess vegna sefur hann órólega. Það er ekki mikið pláss því að hann sefur í sama rúmi og fjögur yngri systkini hans. Það þýðir ekki að reyna að sofa lengur. Hann verður að fara á fætur fljótlega. Flærnar og veggjalýsnar hafa átt góða nótt við að bíta og sjúga blóð úr granna líkamanum hans. Hann verður að reyna að drepa þær. Kúskinnið sem hann liggur á þarf að viðra og rúmið þarf að bera út til að þvo það. Hann veltir sér fram úr rúminu á nærbuxunum einum fata. Buxurnar hans og bolurinn, sem hann var í gær, liggja þarna og hann smeygir sér í fötin. Hann hengir "gabi" á axlirnar til að reyna að halda á sér hita. Hann opnar dyrnar og fer út. Hanagal Það er að birta. Hanarnir gala á fleiri stöðum í þorpinu. Hans eigin hani svarar þeim ekki. Desta neyddist til að selja hann á markaðnum á þriðjudaginn til að geta keypt stílabók og kúlupenna til að nota í skólanum. Hann gengur í átt að maísakrinum og bak við bambusgirðinguna. Fjölskyldan hans er ein af fáum sem hafa eigið salerni. Hann er ánægður með að þau hafa fengið það. Nú eru þau ekki eins oft veik. Það var faðir hans sem hafði ákveðið að búa það til eftir að litli bróðir hans hafði dáið úr miklum niðurgangi. "Desta, Desta yet allech?" kallar móðir hans. "Esih nenj!" svarar Desta. Hversu lengi hann hefur setið á hækjum sér veit hann ekki, en það er eitthvað sérstakt við kyrrð morgunsins. Maður heyrir að þorpið er smátt og smátt að vakna á meðan sólin færist upp yfir trjátoppana. Nú er orðið bjart og hinir í fjölskyldunni eru vaknaðir. Vinna dagsins bíður. Morgunverður Hann hleypur inn í kofann en er nærri dottinn um hænuna, með ungana sína níu, sem eru á leiðinni út. Það er dimmt inni og núna þegar búið er að blása lífi í glæðurnar í eldstæðinu er reykjarmökkur inni í kofanum. Desta er tíu ára og er í þriðja bekk. Hann er mjög ánægður með að ganga í skóla, en í dag er laugardagur. Mamma hans og pabbi fara á markaðinn, sem er 7 km í burtu og hann á að vera heima og gæta dýranna. Hann hjálpar mömmu sinni að rista maísinn og baunirnar í morgunmatinn. Litla systir hans, Marta sem er átta ára kemur inn um dyrnar með vatnsbrúsa. Hún var að sækja vatn í aðra vatnspumpuna í þorpinu. Svo nú er hreint vatn bæði til að laga kaffi og til að þvo sér um hendurnar. Vinnan kallar Klukkan er orðin margt og mamma og pabbi eru að fara af stað. Pabbi hefur nýlokið við að mjólka kýrnar sínar tvær og mamma hellir nýrri mjólkinni í grasker og tekur það með sér til að selja á markaðnum. Desta fer með kýrnar niður að Ato Ajele. Það er komið að honum að gæta þorpskúnna í dag. Marta á að vera heima hjá tvíburabræðrunum sem eru sex ára og litlu systur tveggja ára. Þar er líka nóg að gera við að taka til, sópa úti og inni, og þvo föt til að þau verði þurr á sunnudaginn þegar hún fer í sunnudagaskólann. Amma og afi búa í næsta kofa svo þau hafa líka auga með litlu börnunum. Hlaup og leikir Desta hleypur af stað með þrjár kindur og eitt lamb á undan sér til hinna drengjanna sem safnast saman á opnu svæði við skóginn. Hérna hlaupa þeir um og leika sér um leið og þeir líta eftir dýrunum. Þeir þurfa líka alltaf að safna greinum og sprekum í skóginum til að nota í eldivið heima. "Asjham" kveðjan hljómar meðal drengjanna. "Hvað eigum við að gera í dag?" spyr einn þeirra. "Ég á nokkra tappa og stálþráð, eigum við að búa til bíl?" segir annar. Þeir verða fljótt sammála um þetta og setjast í hring og sökkva sér niður í verkefnið. Óhappið Þeir gleyma kindunum þar til hátt jarm berst eyrum þeirra. Þeir stökkva á fætur, líta yfir hjörðina, jú, það vantar tvö lítil lömb og móður þeirra. Desta hleypur niður brekkuna í átt að hljóðinu. Hann tekur stór skref og hann hleypur hratt en allt í einu dettur hann og hann finnur nístandi sársauka í öðrum fætinum. Hann öskrar hátt og lengi því að þetta er svo sárt. Hinir strákarnir og fullorðið fólk sem var í nágrenninu kemur hlaupandi. Þegar það snýr honum við sér það blóðið fossa úr djúpu sári á hnénu. Hann hefur dottið á hvassan stein. Þau binda strax tusku um hnéð til að það hætti að blæða. Án þess að bíða eftir að faðir hans komi heim og gefi leyfi ákveður fólkið að bera Desta að heilsugæslu Mekane Jesus kirkjunnar sem er í 7 km fjarlægð. Það veit að þar er hægt að fá hjálp og það veit að þeir borga hluta af útgjöldunum en það getur verið dýrt að fara á heilsugæsluna þegar maður á enga peninga. Aðalatriðið er að Desta fái hjálp. Maður nokkur hleypur á undan til að láta foreldra hans vita um slysið. Hinir drengirnir gæta kindanna, sem höfðu dottið niður í smá skurð en voru ómeiddar. Þeir fara með þær heim í kofann. Desta = gleði Desta lá nokkuð lengi í rúminu en hann náði sér loks alveg. Margar sinar höfðu slitnað og óttuðust menn að hann mundi ekki geta beygt aftur hnéð. En fólkið á heilsugæslunni var duglegt og tókst að lækna hann. Desta þýðir gleði og það var glaður drengur sem kom í kirkjuna og flutti vitnisburð sinn og þakkaði Guði og mönnum fyrir að hann gæti gengið aftur. Skýringar: i Gabi er þykkt teppi, sem sofið er með og vafið utan um sig á morgnana þegar er kalt. ii Yet allch merkir hvar ertu. iii Esih nenj merkir ég er hérna. iv Asjham er kveðja sem notuð er þegar menn heilsast. |
Aðalvalmynd
Dagskrá
23.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
24.05.2012 16:00 -
18:00
Fundur í Kristniboðsfélagi kvenna
30.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
31.05.2012 20:00 -
22:00
Föndurkvöld
06.06.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
