| Heilsugæslan á ferðinni í fjöllunum |
 |
 |
 |
| Föstudagur, 06 Febrúar 2009 13:10 |
|
Frásaga frá Keníu Höfundur: Frida Blaker Fríða var í heimsókn hjá kristniboðunum í Pókot. Hún segir okkur frá skemmtilegri og spennandi ferð sem hún fór í með Önnu, hjúkrunarfræðingi sem þar starfar. Ég vakna eldsnemma við fuglasöng. Ég trúi því varla, en ég er í Afríku. Ég er stödd á kristniboðsstöðinni í Chesta í Pókot. Í dag stendur til að ég fljúgi með þyrlu í fyrsta skipti á ævinni. Ég hlakka til, þetta verður spennandi. Ég kom til Kenýju fyrir viku. Í dag á ég að fá að sjá hvað hjúkrunarfræðingarnir og kristniboðarnir gera hér í Pókot. Margir búa mjög langt frá heilsugæslu-stöðvunum og komast ekki þangað. Heilsugæslan fer því til þeirra. Hjúkrunarfræðingurinn Anna og Klementína, aðstoðarkona hennar, eru tilbúnar með það sem þær þurfa að hafa með sér. Það er trékassi fullur af alls konar sjúkradóti og pottur sem í eru hreinar sprautur. Það á að bólusetja börnin. Við erum komnar á loft klukkan hálf níu um morguninn. Þvílíkt útsýni úr þyrlunni. Þetta er allt öðru vísi en að fljúga með stórri þotu. Við fljúgum lágt yfir hverjum moldarkofanum á fætur öðrum og sjáum litlu akrana við hvert hús. Fólk er á ferli á stígunum í fjallshlíðunum. Allt í einu fljúgum við yfir fjallshrygg og okkur finnst bjargbrúnin toga í þyrluna og ég hrópa upp. Þetta er óhuggulegt en mjög skemmtilegt. Anna segir að í fyrra hafi hún og Klementína þurft að ganga til Cheratak, þangað sem ferðinni er heitið. Sú ferð tók marga klukkutíma. Í slíkum ferðum voru Anna og Klementína oft marga daga. Það var þreytandi. Pókot liggur mjög hátt yfir sjó og loftið er þunnt uppi í háum fjöllunum. Þar er heldur ekki mikið um bílvegi. Anna og Klementína hafa þurft að fara í margar fjallgöngur til að kenna og sinna sjúku fólki. Á næsta augnabliki lendir þyrlan á, að því er virðist, hillu í fjallinu. Fyrir ofan okkur gnæfir hátt fjall. Niður er þverhnípt fjallshlíðin. Í hallanum þar sem þyrlan lendir er kirkja og skóli. Svæðið er á stærð við fótboltavöll. Það er svalara hér uppi í fjallinu en á kristniboðsstöðinni. Cheratak liggur í um 1800 m hæð. Svalandi golan er kærkomin þó að hún virðist köld í fyrstu. Við setjumst á stóran stein undir kirkjuveggnum og spjöllum saman. - Börnin hér deyja ekki lengur úr mislingum, segir Anna. - Við bólusetjum um 95 % þeirra. Þróunarstarfið fær peninga, m.a. frá Íslandi, sem bjargar mörgum mannslífum. Okkur finnst ánægjulegt að heyra það og vitum að með því að gefa peninga til kristniboðsins geta börn á Íslandi líka verið með að bjarga mannslífum. Margar mæður eru komnar með börn sín svo Anna og Klementína þurfa að fara að vinna. Kirkjan er í dag notuð sem sjúkrahús. Klementína tekur á móti mæðrum og börnum, hún mælir og vigtar börnin í poka sem festur er við loftið í kirkjunni. Sum barnanna verða hrædd og öskra þar sem þau hanga í loftinu. Önnur brosa og finnst þetta skemmtilegt. En börnin brosa ekki þegar Anna sprautar þau. Það er sárt. Sum fá bara eina sprautu, önnur tvær og þrjár. Sprauturnar eru við mislingum, barnaveiki og mænuveiki. Allt er skráð í þykka bók og merkt inn á ónæmiskort hvers barns sem móðir þess geymir. Eitt barnið er aðeins rúmlega vikugamalt og vegur þrjú kíló. Það er svo fallegt. Eins og súkkulaðidúkka. En nú hefur það fengið bólgur í augun og þarf að fá áburð til að bera á þau. Fólkinu fjölgar jafnt og þétt og kirkjan fyllist af fólki. Þarna er sjö mánaða gamalt barn sem hefur ekki enn fengið neina sprautu. - Þú hefðir átt að koma með hann fyrr, segir Anna við mömmuna og er nokkuð hvöss. - Barnið þitt hefði getað veikst og dáið. En sem betur fer er barnið frískt og heilbrigt. Anna talar við móðurina og útskýrir mikilvægi þess að bólusetja börn. Flestir íbúanna kunna bara mál þjóðflokksins, pókotmál, en Anna talar swahili sem er opinbert tungumál í Kenýju. Hún kann nokkur orð í pókotmáli og svo notar hún fingramál. Stundum þarf hún hjálp frá Klementínu til að skilja það sem sagt er. Anna fyllir sprauturnar og bólusetur mörg börn. Að lokum eru ekki fleiri hreinar sprautur í pottinum. Þá safnast allir saman fyrir utan kirkjuna því nú ætlar Anna að kenna um heilsuvernd og umhirðu. Hún útskýrir hversu mikilvægt það sé að sjóða allt vatn sem drekka á því vatnið er óhreint. - Og svo þurfið þið að byggja kamra, segir Anna. -Ef þið gerið það ekki getið þið veikst. Klementína túlkar það sem Anna segir. Þá er komið að predikaranum. Hann segir fólkinu frá Jesú. Ég skil ekki það sem hann segir en veit að hann talar um Jesú sem elskar alla. Eina orðið sem ég skil er amen. Þarna eru margir sem ekki eru kristnir. Ef til vill verða þeir það. Það er mjög mikilvægt að bólusetja svo að börnin deyi ekki, en ennþá mikilvægara er að kenna fólki um Jesú svo það trúi á hann og eignist eilíft líf. Frida Blaker, Blaaveisen. |
Aðalvalmynd
Dagskrá
23.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
24.05.2012 16:00 -
18:00
Fundur í Kristniboðsfélagi kvenna
30.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
31.05.2012 20:00 -
22:00
Föndurkvöld
06.06.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
