| Hver er ég? |
 |
 |
 |
|
Það er margt í lífinu sem er svo óraunverulegt og virkar næstum eins og einhver draumur. Oft spyrjum við okkur sjálf: „Hver er ég?“ „Út á hvað gengur lífið eiginlega?“ „Hvers vegna er ég hér?“ Mér finnst ég svo lítilfjörlegur og lítlis virði. Stundum velti ég því fyrir mér hvort ég skipti yfirleitt nokkru máli. Í augum ríkisins er ég bara einhver kennitala, ein af mörg hundruð þúsund talnaröðum. Hvernig ætti ég svo sem að hafa eitthvert gildi? Ég horfi á sjálfan mig í speglinum og verð oft bylt við að sjá þessa ókunnugu manneskju sem horfir til baka á mig. Ég lifi - af illri nauðsyn - því ég fer í vinnuna, tala við fólk, borða. Ég legg mig og fer að sofa, og ég vakna aftur næsta dag. Allt í einu virðist allt vera svo tilgangslaust og tómt. Tíminn flýgur áfram. Afmælisdagar koma og fara, og ég velti því fyrir mér hvað verður af öllum árunum. Hvar passa ég inn í þetta allt? Mér finnst eins og ég sé á fullri ferð inn í ekkert. Alheimurinn er svo stór. Óendanlegur himingeimurinn vekur ótta hjá mér. Jafnvel jörðin er bara lítill punktur þegar við heyrum um risa stjörnur og stjörnuþokur sem eru milljónir ljósára í burtu. Samt sem áður getum við nú á okkar dögum í fyrsta sinn í mannkynssögunni sprengt bæði jörðina og allt sem á henni er í tætlur. Þetta er allt saman eins og sjúklegur og tilgangslaus brandari. Við förum við jarðarför einhvers sem við þekktum. Hann dó í umferðarslysi. Við heyrum um vin sem er altekinn krabbameini á besta aldri, og allt í einu skýtur hugsuninni upp í hugann: "Þetta hefði getað verið ég." Við veltum því fyrir okkur hvort það sé nokkuð meira handan við dauðann, eða hvort hann sé endir alls. Mest allan tímann reynum við að ýta þessum óþægilegu hugsunum í burtu eins vel og við getum. Við finnum okkur stæði í hringekju lífsins þar sem óteljandi tilboð yfirþyrma okkur. En óttann, sársaukann og óvissuna tekst okkur ekki að losna við. Þau mara í hálfu kafi rétt undir yfirborðinu. Það er einmitt til mín og þín sem Jesús Kristur segir: „Komið til mín, allir þér sem erfiði hafið og þungar byrðar og ég mun veita yður hvíld. ... Minn frið gef ég yður. Ekki gef ég yður eins og heimurinn gefur. Hjarta yðar skelfist ekki né hræðist. ... Ég er ljós heimsins. Sá sem fylgir mér, mun ekki ganga í myrkri, heldur hafa ljós lífisns. ... Ég er upprisan og lífið. Sá sem trúir á mig, mun lifa þótt hann deyi. Og hver sá sem lifir og trúir á mig, mun aldrei að eilífu deyja. Trúir þú þessu? ... Komið til mín! ... Þann sem til mín kemur mun ég alls ekki burtu reka.“ [Matteus 11:28; Jóhannes 14:27, 8:12, 11:25-26, 6:37] Guðlaugur Gunnarsson |
Aðalvalmynd
Dagskrá
23.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
24.05.2012 16:00 -
18:00
Fundur í Kristniboðsfélagi kvenna
30.05.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
31.05.2012 20:00 -
22:00
Föndurkvöld
06.06.2012 20:00 -
21:00
Kristniboðssamkoma
